Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΛΕΥΚΟΣ

Εκτύπωση PDF
Share
AFISALEYKOS

Είναι εξοργιστικό, ανήθικο και απαράδεκτο να χρησιμοποιείται βρώμικα η δουλειά του Εξάντα

Υπέπεσε στην αντίληψή μου σήμερα 2/7/2012 ότι σε blogs του ακροδεξιού χώρου, ορισμένοι επιχειρούν να  χρησιμοποιήσουν το ντοκιμαντέρ μου σχετικά με τη Ζιμπάμπουε με τίτλο "Ο Τελευταίος Λευκός", με σκοπό να προωθήσουν τα μισανθρωπικά, ρατσιστικά τους πιστεύω, στην "εγχώρια αγορά".

Οι μισάνθρωποι, ρατσιστές και παρωπιδοφόροι οπαδοί του φασισμού, που ονειρεύονται μια κοινωνία "αρείων" και σκλάβων, επικαλούνται επιλεκτικά, ορισμένα σημεία του ντοκιμαντέρ για να ενισχύσουν τις νοσηρές θέσεις τους.  Και ως γνωστόν η μισή αλήθεια είναι χειρότερη από το ψέμα.

Παραβλέπεται με τέχνη όλος ο αντίλογος, το πολιτικό πλαίσιο και η ιστορία της χώρας και ειδικότερα το γεγονός, ότι οι λευκοί αποικιοκράτες απομύζησαν στο έπακρο την  Ζιμπάμπουε και μια χούφτα λευκών κατείχαν τα καλύτερα κομμάτια γης. «Θα πρέπει να φερόμαστε στους ιθαγενείς όπως σε ένα παιδί και να τους αρνιόμαστε κάθε δικαίωμα ή προνόμιο. Πρέπει να δημιουργήσουμε ένα σύστημα δεσποτισμού στις σχέσεις μας με τους βαρβάρους της Νότιας Αφρικής» είχε πει ο ιδρυτής της χώρας και  μεγιστάνας διαμαντιών Cecil John Rhodes, που την βάφτισε Ροδεσία από το όνομά του.

Παραβλέπεται τελείως ότι χρειάστηκε περίπου ένας αιώνας για να σπάσουν τα δεσμά της αποικιοκρατίας. Ακόμα και λίγο πριν την πτώση του το 1980 ο τότε πρωθυπουργός της Ροδεσίας Ίαν Σμιθ συνήθιζε να λέει: «Έχουμε τον απόλυτο έλεγχο της Ροδεσίας σήμερα. Εμείς οι Ευρωπαίοι είμαστε παντοδύναμοι. Έχουμε την εξουσία στα χέρια μας και μπορούμε λίγο – πολύ να κάνουμε ό,τι θέλουμε.»

Και φυσικά παραβλέπεται η κεντρική ιδέα της ταινίας: Ότι ο ρατσισμός είναι μια αρρώστια που δεν έχει χρώμα και έθνος.

Ωστόσο τα παραπάνω είναι ψιλά γράμματα για τους φανατικούς εκφραστές του μίσους που απλώς έχουν μάθει να κραυγάζουν άναρθρα,  με την ανοχή της υποτιθέμενης δημοκρατικής πολιτείας μας, που κρύβεται πίσω από το δάχτυλό της, που κάνει πως δεν βλέπει, που καταδικάζει το θύμα και αφήνει ελεύθερους τους ενόχους.  Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ανακάλυψαν το ντοκιμαντέρ τρία χρόνια μετά την κυκλοφορία του (!) σήμερα, που η οικονομική κρίση έχει δημιουργήσει πρόσφορο έδαφος για τέτοιου είδους ιδεολογήματα. Ψάχνουν εναγωνίως τρόπους για να στηρίξουν τη σαθρή επιχειρηματολογία τους, να διευρύνουν τη βάση τους και να ποτίσουν με μίσος όλο και περισσότερους αφελείς. Δεν θα εκπλαγώ καθόλου αν την επόμενη φορά παρουσιάσουν το Mississippi Burning  του Alan Parker, ως μια ταινία που προάγει τα ιδεώδη του ρατσισμού, έχοντας κόψει όσες σκηνές της ταινίας δεν τους βολεύουν.

Μια από τις δημοσιεύσεις υπογράφει ο περιώνυμος Απόστολος Σουκαράς, που έγινε γνωστός στο πανελλήνιο πέρυσι τέτοια εποχή στη 48ωρη της ΓΣΣΕ για τα γνωστά περιστατικά φυγάδευσής του από τα ΜΑΤ μέσα από τη Βουλή (!). Αν δεν θυμάστε το περιστατικό, μπορείτε να φρεσκάρετε τη μνήμη σας εδώ:  http://www.youtube.com/watch?v=YAOfA7pID6E και εδώ:
http://www.youtube.com/watch?v=cu-Ka7DB004&feature=relmfu

Ορισμένες από τις δημοσιεύσεις :
http://ethel-sinadelfos.blogspot.com/2012/06/blog-post_8021.html
http://www.eglimatikotita.gr/2012/06/blog-post_2583.html
Είναι εξοργιστικό, ανήθικο και απαράδεκτο να παραχαράσσεται με τόσο βρώμικο και διαστρεβλωτικό τρόπο η δουλειά μας. Επιφυλασσόμαστε για κάθε νόμιμο δικαίωμά μας.

Γιώργος Αυγερόπουλος

Δημιουργός της σειράς ντοκιμαντέρ Εξάντας

 

 Original Airdate: Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2009, 22:00 - ΝΕΤ

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 56 min.

Στη Ζιμπάμπουε οι λευκοί αγρότες βρίσκονται υπό διωγμό. Τον Ιούνιο του 2009 είχαν μείνει μόνο 100.

Πρόκειται για αναδιανομή της γης, προκειμένου να αποκατασταθούν οι αδικίες της αποικιοκρατίας, όπου λευκοί γαιοκτήμονες κατείχαν τα καλύτερα κομμάτια γης, Ή για εκκαθάριση του λευκού πληθυσμού, πολιτικό παιχνίδι για να διατηρηθεί ο πρόεδρος Μουκάμπε και το κόμμα του στην εξουσία;

Αυτό είναι ένα ντοκιμαντέρ για τον πρώην σιτοβολώνα της Αφρικής, που έγινε συνώνυμο της φτώχειας, του πληθωρισμού, της διαφθοράς, της νοθείας, της βίας και της καταπίεσης.

ΒΑΣΙΚΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σενάριο, Σκηνοθεσία: Γιώργος Αυγερόπουλος / Επιτόπια Έρευνα & Οργάνωση θέματος: Νίνα Μαρία Πασχαλίδου /Εικόνα, Ήχος: Hopewell Chin'Ono / Οργάνωση, Διεύθυνση Παραγωγής: Αναστασία Σκουμπρή / Συντονισμός, Επιμέλεια Έρευνας: Άγγελος Αθανασόπουλος / Πρωτότυπη Μουσική: Γιάννης Παξεβάνης / Μοντάζ: Γιάννης Μπιλήρης, Άννα Πρόκου / Δημοσιογραφική Επιμέλεια Ιστοσελίδας: Αχιλλέας Κουρεμένος / Μία παραγωγή της Small Planet για την © ΕΡΤ 2008 – 2009

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

Original shooting format: SD 576i / Aspect Ratio:1.78 (16/9) / Γλώσσες: Ελληνικά, Σόνα, Αγγλικά/ Υπότιτλοι: Ελληνικοί, Αγγλικοί / Διαθέσιμες Εκδόσεις: Ελληνική, Αγγλική, Διεθνής

 

Οι διεκδικητές της φάρμας – η οποία είναι περίπου 12.000 στρέμματα – έχουν ήδη φτάσει. Πρόκειται για ένα υψηλόβαθμο στέλεχος του κόμματος του προέδρου Μουγκάμπε που υποστηρίζεται από άνεργους νέους της περιοχής. Οι Φριθ με τα δύο τους παιδιά έχουν περιοριστεί στο σπίτι τους και σε ότι βρίσκεται γύρω από αυτό. Οι 150 εργάτες τους έχουν κρυφτεί τρομαγμένοι στα καταλύματά τους και κανείς δεν τολμάει να πάει για δουλειά. Θεωρούνται προδότες επειδή δουλεύουν για λευκούς, Μπορεί να τους ξυλοκοπήσουν ή ακόμα και να τους σκοτώσουν.

Ήταν μια τέτοια ήσυχη νύχτα τον Ιούνιο του 2008, όταν το τηλέφωνο χτύπησε. Ο Φρήθ άκουσε έντρομος τον πεθερό του που ζούσε λίγο πιο μακριά μέσα στη φάρμα, να καλεί σε βοήθεια. Δεχόταν επίθεση. Ο Μπεν πήρε το αυτοκίνητο και έτρεξε να βοηθήσει. Καθώς πλησίαζε όμως μια οπλισμένη ομάδα μαύρων τον σταμάτησε.

«Με έσυραν έξω από το όχημα, μου έβγαλαν την μπλούζα, με έδεσαν με σκοινιά και άρχισαν να με χτυπάνε στο κεφάλι και στην πλάτη και στην συνέχεια με έσυραν εκεί που ήταν οι πεθεροί μου», θυμάται ο κ. Φριθ. «Ήταν δεμένοι κι αιμορραγούσαν , ήταν σε φοβερή κατάσταση. Έβλεπα όλη τους την περιουσία να βγαίνει από το σπίτι. Μας κατηγορούσαν ότι είμαστε λευκοί αγρότες και έλεγαν πως δεν έχουμε θέση στη Ζιμπάμπουε γιατί δεν έχουμε μαύρη επιδερμίδα».

Αφού τους ξυλοκόπησαν άγρια, οι δράστες παράτησαν τα θύματα τους ημιλιπόθυμα σε μια ερημιά. Ο Μπεν αιμόφυρτος έφτασε σε ένα σπίτι και ζήτησε βοήθεια.

Από τότε ένοπλοι έχουν απειλήσει την οικογένεια Φριθ άλλες τέσσερις φορές. Μπήκανε στην αυλή τους και κάψανε λάστιχα, όργωσαν την είσοδο με ένα τρακτέρ, και φώναζαν ότι θα πρέπει να έχουν φύγει μέχρι το πρωί. Οι Φριθ όμως πιστεύουν ότι ο Θεός είναι μαζί τους και δεν λένε να εγκαταλείψουν τη φάρμα τους.

Οι λευκοί κατείχαν τις μεγαλύτερες και τις καλύτερες εκτάσεις γης, όταν η σημερινή Ζιμπάμπουε ονομαζόταν Ροδεσία. Την βάφτισε με τ' όνομά του, ο μεγιστάνας διαμαντιών Cecil John Rhodes, ανακηρύσσοντας την το 1890, αποικία του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο ίδιος έκανε σαφές από την πρώτη στιγμή το σκεπτικό του:

«Θα πρέπει να φερόμαστε στους ιθαγενείς όπως σε ένα παιδί και να τους αρνιόμαστε κάθε δικαίωμα ή προνόμιο. Πρέπει να δημιουργήσουμε ένα σύστημα δεσποτισμού στις σχέσεις μας με τους βαρβάρους της Νότιας Αφρικής»

Χρειάστηκε περίπου ένας αιώνας για να σπάσουν τα δεσμά της αποικιοκρατίας. Ακόμα και λίγο πριν την πτώση του το 1980 ο τότε πρωθυπουργός της Ροδεσίας Ίαν Σμιθ συνήθιζε να λέει: «Έχουμε τον απόλυτο έλεγχο της Ροδεσίας σήμερα. Εμείς οι Ευρωπαίοι είμαστε παντοδύναμοι. Έχουμε την εξουσία στα χέρια μας και μπορούμε λίγο – πολύ να κάνουμε ό,τι θέλουμε»

O Ρόμπερτ Μουγκάμπε, ηγετική φυσιογνωμία των ανταρτών ανέλαβε το τιμόνι της χώρας αμέσως μετά. Από το 1980 μέχρι σήμερα δεν έχει αφήσει την εξουσία από τα χέρια του. Κυβερνά 29 ολόκληρα χρόνια και κατάφερε στην αρχή να κάνει την Ζιμπάμπουε υπόδειγμα για όλη Αφρική και μετά να την βυθίσει στη φτώχεια.

Ο κατήφορος άρχισε το 2000 όταν ο πρόεδρος Μουγκάμπε, δύο δεκαετίες μετά την ανεξαρτησία, αποφάσισε να αρχίσει την αναδιανομή της γης, κάτι που είχε υποσχεθεί εδώ και πολλά χρόνια. Αντί όμως αυτό να το κάνει νομότυπα, ενθάρρυνε τους οπαδούς του να πάρουν πίσω με τη βία τη γη που τους ανήκε. Τη γη που οι Βρετανοί τους είχαν κλέψει τον 19ο αιώνα.

«Εδώ ο κόσμος μπορούσε να καταλάβει όποιο κομμάτι ήθελε, κάτι που τότε η κυβέρνηση ονόμασε επανάσταση», τονίζει ο βουλευτής του αντιπολιτευόμενου κόμματος MDC, Λάβμορ Μαντούκου. «Αν είσαι μέλος του κυβερνώντος κόμματος και έχεις εξουσία απλά αποφασίζεις ποιο κομμάτι θέλεις. Πηγαίνεις με μια ομάδα σε μια φάρμα, την αρπάζεις και την κάνεις δική σου. Και η κυβέρνηση εγκρίνει αυτή την παράνομη κτήση γης».

Η Μπεατρίς Μτέτγουα, δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πρώην πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου της Χαράρε, συμπληρώνει το παζλ: «Τα ΜΜΕ ποτέ δεν τόνισαν ποτέ το γεγονός ότι υπάρχουν και πολλοί μαύροι πολίτες της Ζιμπάμπουε, που έχουν εκτοπιστεί από τις φάρμες τους, αφού τις αγόρασαν.

Του συνεργάτη μου στη νομική εταιρία, του πήραν τη φάρμα και την έδωσαν σε έναν άνθρωπο που ήταν μέλος του κοινοβουλίου σε εκείνη την περιοχή και ο οποίος ήταν εντελώς ανίδεος με τα αγροκτήματα», λέει. «Έχει παρουσιαστεί ως φυλετικό ζήτημα, αλλά στην ουσία είναι ζήτημα του ποιος θέλει την περιουσία σου. Και αν δεις το ποιος εγκαθίσταται στις φάρμες… δεν είναι αυτοί που έχουν ανάγκη. Αυτό είναι γεγονός. […] Ας δούμε τώρα, πόση γη είναι στα χέρια λίγων ισχυρών μαύρων; Γιατί η ιδέα, τουλάχιστον κατά τη γνώμη μου, ήταν «Παίρνεις τη γη από τους λίγους λευκούς και μετά την μοιράζεις σε πολλούς μαύρους». Αλλά εδώ είχαμε μια κατάσταση όπου κυρίως η γη έφευγε από λίγους λευκούς και πήγαινε στα χέρια λίγων μαύρων. Δεν αντικαθιστάς έναν λευκό μεγαλογαιοκτήμονα με έναν μαύρο μεγαλογαιοκτήμονα τη στιγμή που οι χωρικοί παραμένουν εδώ και χρόνια στην ίδια κατάσταση.»

Ο τρόπος που έγινε η αναδιανομή της γης έδωσε την χαριστική βολή στην οικονομία της χώρας, καθώς μεγάλες γεωργικές επιχειρήσεις σταμάτησαν να λειτουργούν. Η Ζιμπάμπουε βυθίστηκε στη φτώχεια με τον πληθωρισμό να πιάνει τον Ιούλιο του 2008 το θλιβερό ρεκόρ του 231.000.000%

Κάθε φωνή διαμαρτυρίας κατεστάλη βίαια και οι αρχές μαζί με οπαδούς του προέδρου κατέστησαν σαφές ότι κανείς δεν είναι σε θέση να τον αμφισβητήσει. Όπως λέει ο κ. Τσινοτίμπα, πρώην βετεράνος πολέμου και νυν πολιτικός του Μουγκάμπε «Είμαστε τα παιδιά αυτής της γης. Υπάρχουν λεφτά σε αυτό το χώμα! Αν δεν υπάρχουν γιατί οι λευκοί επιμένουν; Έρχονται εδώ και τρώνε αυτά που παράγουμε εμείς. Και όταν εμείς πάμε να μπούμε στην Ευρώπη μας αρνούνται την είσοδο. Μένουμε λοιπόν στη χώρα μας επειδή δεν μας δίνουν βίζες, αλλά και πάλι είμαστε κακοί;»



Θα θέλαμε να ακούσουμε τη δική σας άποψη για το θέμα που είδατε, τις σκέψεις σας, τα συναισθήματα σας, την τοποθέτησή σας ή την διαφωνία σας. Σεβαστείτε τους άλλους συνομιλητές. Μείνετε στη θεματική που πραγματεύεται το ντοκιμαντέρ. Μετατρέψτε αυτόν τον χώρο σε βήμα ποιοτικού δημόσιου διαλόγου και προβληματισμού.
Παρακαλούμε σημειώστε ότι το σύστημα σχολιασμού είναι πλήρως εποπτευόμενο. Τα σχόλια δεν δημοσιεύονται αυτόματα και απαιτείται η έγκρισή τους από διαχειριστή. Υβριστικά, ρατσιστικά, ή σχόλια που υποκινούν το μίσος και τη βία διαγράφονται αυτόματα.

blog comments powered by Disqus