ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΗΣ TRY ON

Εκτύπωση PDF
Share

MANA_-_KORH_7

Original Airdate: Τρίτη 30 Μαΐου 2006, 23:30 - ΝΕΤ

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 54 min.

Η Try On είναι δεκατεσσάρων χρονών. Όταν η μητέρα της την πούλησε, ήταν μόλις εφτά. Είναι ένα από τα περίπου 30.000 παιδιά που εκπορνεύονται στην Καμπότζη... Αν τους ρωτήσεις το όνομά τους τα περισσότερα θα σου απαντήσουν Try On (Δοκίμασε), με άλλες λέξεις «Δοκίμασέ Με».

ΒΑΣΙΚΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σενάριo / Σκηνοθεσία / Παρουσίαση: Γιώργος Αυγερόπουλος / Επιτόπια Έρευνα Άγγελος Αθανασόπουλος/ Διεύθυνση Παραγωγής: Αναστασία Σκουμπρή / Διεύθυνση Φωτογραφίας: Γιώργος Σωτηρόπουλος / Συντονισμός Έρευνας: Αποστόλης Καπαρουδακης / Ηχοληψία: Κώστας Καταληματίας / Mοντάζ: Δημήτρης Νικολόπουλος, Μελέτης Πόγκας / Μουσική επιμέλεια: Ελένη Μαθιουδάκη / Μια παραγωγή της Small Planet, για την ΕΡΤ ©2005-2006

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

Original shooting format: SD PAL 576i / Aspect Ratio: 16:9 PAL / Γλώσσες: Χμερ, Ελληνικά, Αγγλικά, Γαλλικά / Υπότιτλοι: Ελληνικοί, Αγγλικοί / Διαθέσιμες Εκδόσεις: Ελληνική, Αγγλική, Διεθνής

«Μου έκαναν ηλεκτροσόκ για να δεχτώ να πάω με τον πελάτη. Εγώ συνέχισα να αρνούμαι και με έκλεισαν σε ένα υπόγειο γεμάτο φίδια». Η Τράι Ον (Try On) είναι σήμερα δεκατεσσάρων ετών, όταν η μητέρα της την πούλησε, ήταν μόλις επτά.

Πρόκειται για ένα από τα, τουλάχιστον, 30.000 παιδιά που εκπορνεύονται στην Καμπότζη, το νέο κέντρο της παιδικής πορνείας του πλανήτη. Tα περισσότερα, όταν τα ρωτάς ποιό είναι το όνομά τους, απαντούν Try On, δηλαδή «Δοκίμασέ με»...

Η Καμπότζη είναι χώρα παραγωγής παιδιών που μεταφέρονται ως εμπόρευμα στην εγχώρια και την παγκόσμια αγορά λευκής σάρκας.

Οι φτωχότερες περιοχές της χώρας τροφοδοτούν με ανήλικα θύματα την πρωτεύουσα Πνομ Πενχ. Κάποια παιδιά θα παραμείνουν εκεί, κάποια άλλα θα πουληθούν σε έμπορους ανθρώπων στη γειτονική Ταϊλάνδη ή τη Μαλαισία, που αποτελούν γνωστά κέντρα παιδικής πορνείας.

Τα θύματα, συνήθως πωλούνται από τους ίδιους τους γονείς τους, σε γνωστούς της οικογένειας που παρουσιάζονται ως σωτήρες. Οι γονείς, άλλοτε αγνοούν την πραγματικότητα, και άλλοτε προτιμούν να την παραβλέπουν. Και για τους δυτικούς παιδόφιλους, η Καμπότζη εξελίσσεται στον νέο σημαντικό προορισμό που σιγά-σιγά αντικαθιστά τον «παράδεισο» της Ταυλάνδης.

Η ιστορία της μικρής Τράι Ον ξεπερνά και την πλέον νοσηρή φαντασία:

«Εγώ συνέχιζα να αρνούμαι», λέει, «και τότε με έγδυσαν τελείως, με έδεσαν για να μη κουνιέμαι, και αφού με ξυλοκόπησαν άγρια, πήραν κάτι καυτερό και μου το έβαλαν στο στόμα, αλλά και σε κάθε μέρος του σώματος που μπορούσε να μπει. Φοβόμουν, αλλά συνέχιζα να λέω "όχι". Τότε μου άνοιξαν το στόμα και μου έβαλαν μέσα ζωύφια που τσιμπάνε, μέχρι να δεχθώ να πω "ναι". Μετά από αυτά, με πούλησαν στον πρώτο πελάτη. Αυτός με πήρε και με πήγε στο ξενοδοχείο. Εκεί συνέχισα να αρνούμαι, τότε αυτός με έδειρε και με έδεσε. Έφερε έντομα και αυτός. Μετά με το χέρι του με έπνιγε και με βίαζε συγχρόνως.

Το πιο επίπονο ήταν πως μόλις επέστρεψα στο σπίτι, με έραψαν επιτόπου, μου έκαναν παρθενορραφή για να με ξαναπουλήσουν. Μετά από λίγες μόνο ώρες, με πούλησαν σε άλλο πελάτη για την παρθενιά μου. Μού έκαναν ηλεκτροσόκ όσο αρνιόμουν και με πούλαγαν σε πελάτες. Όταν έπεφτα λιπόθυμη μου έριχναν στο πρόσωπο ένα κουβά με ούρα και ακαθαρσίες».

Ο Εξάντας περιπλανήθηκε στις πλατείες και τα πορνεία της Καμπότζης, ακολουθώντας το δράμα ανήλικων παιδιών και καταγράφοντας δυτικούς παιδόφιλους που αγοράζουν με δυο-τρία δολάρια το δικαίωμα στο βιασμό και την ατιμωρησία.

Η κοινωνία της Καμπότζης είναι σήμερα πλήρως αποδομημένη. Την κατάστρεψε ο σκληρός και διαρκής πόλεμος που κράτησε σχεδόν τριάντα χρόνια, από το 1970 έως το 1999. Πρωταγωνιστές του ήταν ο Πολ Ποτ και οι Κόκκινοι Χμερ, που δολοφόνησαν 2 εκατομμύρια συμπατριώτες τους στο όνομα της «επανάστασης». Κάθε είδους ηθική αρχή, κάθε είδους ανθρώπινη ευαισθησία, ισοπεδώθηκε κατά την διάρκεια των χρόνων της δυστυχίας.

«Στην Καμπότζη δεν υπάρχει τρυφερότητα, δεν υπάρχει στοργή», λέει στην κάμερα του Εξάντα η Σόμαλι Μαμ. «Εδώ κανείς δεν χαϊδεύει τα παιδιά μετά την ηλικία των τριών ή των τεσσάρων ετών. Οι άνθρωποι συνήθισαν στη βία».

Η Σόμαλι πουλήθηκε όταν ήταν παιδί, παρέμεινε δια της βίας στην πορνεία για 13 χρόνια και, αφού δραπέτευσε, αφιέρωσε τη ζωή της στη σωτηρία των παιδιών. Άλλοτε με τη βοήθεια της αστυνομίας κι άλλοτε με αντίπαλο τη διαφθορά που τη μαστίζει, κάνει εφόδους στα μπουρδέλα και απελευθερώνει ανήλικα κορίτσια. Υπάρχουν όμως φορές που οι προαγωγοί κάνουν με τη σειρά τους επιδρομές στα κέντρα επανένταξης που φιλοξενούνται τα θύματα, και τα κλέβουν ξανά...

Ο Γάλλος αστυνομικός Κριστιάν Γκάτ, που προσελήφθη στα πλαίσια ενός προγράμματος της UNICEF για να εκπαιδεύσει τους ντόπιους αστυνομικούς, περιγράφει στην κάμερα του Εξάντα, πως βρέθηκε μπροστά σε μια δυσάρεστη έκπληξη: «Οι Καμποτζιανοί αστυνομικοί» λέει, «θεωρούσαν λογικό να πηγαίνουν με 15χρονα κορίτσια, ήταν μέσα στις συνήθειές τους...». Σύμφωνα με τον αστυνομικό, οι έμποροι ανθρώπων στη χώρα, συνδέονται με την Κινέζικη Μαφία και με την Μαφία της Ταιβάν και του Χονγκ Κονγκ, και διακινούν το εμπόρευμα, ανάλογα με την ζήτηση, σε όλη την Νοτιοανατολική Ασία.

Η Unicef υπολογίζει πως κάθε χρόνο, εξαναγκάζονται σε εκπόρνευση περίπου 2.000.000 παιδιά και ο ΟΗΕ ότι τα κέρδη από την παράνομη εμπορία ανθρώπων ξεπερνούν τα 7 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως.

Το 80% των παιδιών που μπαίνουν στην πορνεία ζουν από 8 έως 10 χρόνια. Τα περισσότερα πεθαίνουν από ΑΙDS, ενώ τα υπόλοιπα από τις βιαιοπραγίες ή αυτοκτονούν.

Για την εξαθλιωμένη μεταπολεμική Καμπότζη που υπάρχουν άνθρωποι που τρέφονται αποκλειστικά από τα σκουπίδια της χωματερής, αυτοί οι αριθμοί δεν έχουν μεγάλη σημασία. Νόμος εδώ, είναι η επιβίωση...

Η μικρή Τράι Ον που έπεσε θύμα της ίδιας της μητέρας της, θα έπαιρνε την απόφαση να την επισκεφθεί μετά από χρόνια για να την ρωτήσει το «γιατί;». Ο διάλογος που εκτυλίσσεται μπροστά στην κάμερα είναι συγκλονιστικός:

- Θα ήθελα να σε ρωτήσω μητέρα, όταν με πούλησες μητέρα, με σκέφτηκες καθόλου; Γιατί με παρέδωσες σε μία άγνωστη;

- Γιατί... Τους οφείλαμε... Συνέβη, ήταν μία κανονική εμπορική σχέση.

- Κανονική;

- Μου έδωσαν μια πληρωμή... Δεν γνώριζα τίποτα.

- Δεν μπορώ να σε συγχωρήσω, δεν σε ανέχομαι μητέρα. Μέσα μου, μέσα στην καρδιά μου, δεν σ' έχω συγχωρήσει... Αλλά, νομίζεις ότι είναι εύκολο για μένα να ανοίξω το στόμα μου και να διατάξω να σε βάλουν στη φυλακή; Ποιος μπορεί να το κάνει αυτό; Μια κόρη απέναντι στην μάνα της;

- Ποτέ δεν σε πούλησα, δεν σε εμπορεύτηκα. Ήθελα μόνο να ζήσεις... Δεν ήξερα τι θα προέκυπτε από αυτό... Δεν ήξερα...

- Εγώ από δω και πέρα, θα λέω στα άλλα παιδιά ένα πράγμα: Μην πιστεύετε τη μάνα σας!

Ο Εξάντας περιπλανιέται στην αναδυόμενη αγορά της λευκής σάρκας και του τράφικινκ, και καταγράφει τον εφιάλτη που ζουν τα ανήλικα θύματα της πορνείας. Στο φόντο, πίσω από τα λόγια και τα πρόσωπά τους, ξεπροβάλει η αποσύνθεση που επέφερε ένας μακροχρόνιος πόλεμος «μεγάλων οραμάτων» που, ουσιαστικά, απαξίωναν τον άνθρωπο.

Αλλά και η άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος: Ο ηθικός ξεπεσμός και η υποκρισία των «σύγχρονων πολιτισμένων κρατών», που αν και σε επίπεδο Διεθνών Οργανισμών ισχυρίζονται ότι παλεύουν για την εξάλειψη της παιδικής πορνείας, περιορίζονται σε δηλώσεις την ώρα που ορδές πολιτών τους συρρέουν καθημερινά ως πελάτες στα σκλαβοπάζαρα της Νοτιοανατολικής Ασίας.



Θα θέλαμε να ακούσουμε τη δική σας άποψη για το θέμα που είδατε, τις σκέψεις σας, τα συναισθήματα σας, την τοποθέτησή σας ή την διαφωνία σας. Σεβαστείτε τους άλλους συνομιλητές. Μείνετε στη θεματική που πραγματεύεται το ντοκιμαντέρ. Μετατρέψτε αυτόν τον χώρο σε βήμα ποιοτικού δημόσιου διαλόγου και προβληματισμού.
Παρακαλούμε σημειώστε ότι το σύστημα σχολιασμού είναι πλήρως εποπτευόμενο. Τα σχόλια δεν δημοσιεύονται αυτόματα και απαιτείται η έγκρισή τους από διαχειριστή. Υβριστικά, ρατσιστικά, ή σχόλια που υποκινούν το μίσος και τη βία διαγράφονται αυτόματα.

blog comments powered by Disqus