Αξίζει να διαβάσετε

"Τον συνέλαβαν για αντίσταση κατά της Αρχής, ενώ ήταν λιπόθυμος!"

Δευτέρα, 23 Σεπτέμβριος 2013 16:00
Εκτύπωση PDF

Αυτή είναι μια επιστολή που ήρθε στα γραφεία μας από την Κοζάνη. Με βιωματικό τρόπο o αυτόπτης μάρτυρας, (του οποίου τα στοιχεία είναι στη διάθεσή μας), εξιστορεί όσα έγιναν την περασμένη Παρασκευή 20 Σεπτεμβρίου στην πόλη, κατά την διάρκεια της αντιφασιστικής συγκέντρωσης. 

 

Add a comment
Περισσότερα...
 

Κάλεσμα καλλιτεχνών, δημοσιογράφων και ακαδημαϊκών σε ανοιχτή συζήτηση για μια ελεύθερη δημόσια τηλεόραση

Κυριακή, 30 Ιούνιος 2013 23:33
Εκτύπωση PDF

Επειδή στην ΕΡΤ συντελείται σήμερα ένα κοινωνικό και πολιτιστικό έγκλημα,

Επειδή το μαύρο στις οθόνες είναι μαύρο στη δημοκρατία, την ενημέρωση και τον πολιτισμό,

Επειδή η «μάχη της ΕΡΤ», την οποία δίνουν οι εργαζόμενοί της και χιλιάδες πολίτες στην Ελλάδα και το εξωτερικό τόσες μέρες τώρα, συγκλονίζει την ελληνική και τη διεθνή κοινή γνώμη,

Add a comment
Περισσότερα...
 

ERT Live

Πέμπτη, 13 Ιούνιος 2013 12:29
Εκτύπωση PDF
 

Αναζητώντας την «ωραία και υγιή περηφάνια»

Πέμπτη, 07 Φεβρουάριος 2013 12:13
Εκτύπωση PDF

της Mαριάννας Tζιαντζή - Eφημερίδα Καθημερινή

 

​​Παράξενες συμπτώσεις παρατηρούνται ανάμεσα στον τηλεοπτικό και τον πραγματικό κόσμο. Την Τετάρτη, στην αργία των Τριών Ιεραρχών, στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, εκατοντάδες μαθητές μουσικών και καλλιτεχνικών σχολείων βγήκαν στον δρόμο με τύμπανα, όμποε, φλάουτα, σαξόφωνα, τρομπέτες και άλλα όργανα και με αίτημα να μη μαραζώσουν, να παραμείνουν ζωντανά τα σχολεία τους. Το ίδιο βράδυ, στον «Εξάντα» (ΝΕΤ) του Γιώργου Αυγερόπουλου, μάθαμε για τα 370.000 παιδιά, εφήβους και νέους της Βενεζουέλας που ξέφυγαν από τον δρόμο, τις συμμορίες, τα ναρκωτικά και την πορνεία χάρη στη μουσική, συμμετέχοντας στις 285 νεανικές-παιδικές και στις 30 επαγγελματικές ορχήστρες κλασικής μουσικής που λειτουργούν σήμερα σε αυτήν τη χώρα.

«Βία, ένταση, ταλαιπωρία, οξύτατες αντιπαραθέσεις»: οι λέξεις αυτές κυριαρχούν στα δελτία ειδήσεων, όμως πίσω από τα συμπτώματα υπάρχει και η αιτία, δηλαδή η κρίση, η φτώχεια και ο φόβος της φτώχειας. Στα μπάριος, τις παραγκουπόλεις του Καράκας, ζουν τα περισσότερα παιδιά του El Sistema, ενός προγράμματος που ξεκίνησε το 1975 από έναν καθηγητή μουσικής και οικονομολόγο, τον Jose Antonio Abreu. Εντεκα παιδιά συμμετείχαν στην πρώτη πρόβα, όμως έκτοτε οι «πυρήνες» του Εl Sistema πολλαπλασιάζονται με αστρική ταχύτητα, καθώς πολλοί μαθητές γίνονται με τη σειρά τους δάσκαλοι.

«Φτώχεια δεν είναι μόνο η έλλειψη τροφής και στέγης», λέει σήμερα ο Abreu. «Φτώχεια είναι η εγκατάλειψη και η ανωνυμία... Με το που παίρνει ένα παιδί ένα μουσικό όργανο, ένα βιολί στα χέρια του, παύει να είναι φτωχό... το βιολί οδηγεί σ’ έναν δρόμο αυξανόμενου πνευματικού πλούτου... Η μουσική προσφέρει στα παιδιά αυτοεκτίμηση, μια ωραία και υγιή περηφάνια, που σε βγάζει από τη φτώχεια».

Η υψηλών προδιαγραφών μουσική αγωγή δεν είναι κατάλοιπο της εποχής που ξοδεύαμε περισσότερα από όσα παράγαμε. Είναι και προϋπόθεση για να βγούμε από τη «μέσα κρίση». Το ντοκιμαντέρ του Γιώργου Αυγερόπουλου, με τίτλο «El Sistema: Σώζοντας ζωές», δεν μιλούσε μόνο για τη Βενεζουέλα, που σήμερα συγκαταλέγεται στις «μεγάλες μουσικές δυνάμεις του κόσμου». Μιλούσε για την ελπίδα και τη νεότητα, για την ομορφιά της ζωής... για ό,τι βλέπουμε να συντρίβεται σήμερα γύρω μας.

Αυτή την «ωραία και υγιή περηφάνια» δεν τη χρειάζονται μόνο οι νέοι της Βενεζουέλας. Τη χρειαζόμαστε όλοι. Η τέχνη είναι ένας από τους δρόμους που οδηγούν στον πραγματικό «πλούτο των εθνών» και όταν ο δρόμος αυτός στενεύει, όπως συμβαίνει με τη δημόσια μουσική παιδεία στον τόπο μας, όταν ο πολιτισμός συγκαταλέγεται στα πρώτα θύματα της κρίσης, νικητές θα είναι μόνο η βία και η αποκτήνωση.

Add a comment
Περισσότερα...
 

Όσα θάφτηκαν: Εl Sistema Vs To Σύστημα

Πέμπτη, 07 Φεβρουάριος 2013 13:01
Εκτύπωση PDF

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Δρόμος της Αριστεράς"

 

Δεν ακούγεται πιο ανάλαφρα, πιο μελωδικά στα ισπανικά; Ελ σιστέμα, ε; Ενώ εμείς: Το σύστημα.

Αποκρουστικό και άτεγκτο το σημαινόμενο, όπως αναλύουν κι οι γλωσσολόγοι, ό,τι  απηχεί ο πολυχρησιμοποιημένος όρος, που με το πρόθεμα «το πολιτικό», το πολιτικό σύστημα, έχει κατακλύσει στα χρόνια της αδυσώπητης κρίσης το δημόσιο λόγο.
Δυόμιση χρόνια πριν, μια συναυλία «κλασικής μουσικής» δεν έμοιαζε με τα συνηθισμένα. Η Ορχήστρα Νέων της Βενεζουέλας με τίτλο «Σιμόν Μπολιβάρ», δεν ήταν -κάθε άλλο- μία «κλασική» ορχήστρα. Από το 1975 στην ατέλειωτη παραγκούπολη της πρωτεύουσας της Βενεζουέλας έχει μπει μπροστά ένα  πρόγραμμα μαζικής λαϊκής εκπαίδευσης των φτωχόπαιδων, που έχει  δώσει πρωτοφανή αποτελέσματα. Εμπνευστής του ήταν ο μουσικός και οικονομολόγος Χοσέ Αντόνιο Αμπρέου. Η ορχήστρα «Σιμόν Μπολιβάρ» είναι ένα από τα διαμάντια αυτού του μεγάλου οικοδομήματος και στην καλοκαιρινή συναυλία του 2010 στην Αθήνα, στη διεύθυνσή της βρέθηκε ο Γκουστάβο Ντουταμέλ, διάσημος αρχιμουσικός μόλις 29 ετών, παιδί κι ο ίδιος αυτού του μοναδικού εργαστηρίου μουσικής παιδείας.
Είναι το El Sistema. Έτσι  αποκαλείται το πρωτοφανές πείραμα εισβολής στις φαβέλες του Καράκας, μιας μουσικής που με σνομπισμό και δέος τη βαφτίσαμε «κλασική» κι εδώ όχι μόνο στις φτωχογειτονιές, αλλά… πουθενά δεν ακούγεται εκτός Μεγάρου, Ηρωδείου και του Γ΄ Προγράμματος της Κρατικής Ραδιοφωνίας. Εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά εκεί συμμετέχουν σε ένα ευρύτατο δίκτυο εκπαίδευσης και ανάδειξης ολοκληρωμένων μουσικών, δεκάδες ορχήστρες περιζήτητες σε διεθνές επίπεδο έχουν αναδειχτεί, αλλά το κυριότερο επίτευγμα είναι το μπόλιασμα και το ρίζωμα της μουσικής μέσα στα εκατομμύρια που ζούνε εκεί που οι συμμορίες και οι μαφίες αποτελούσαν τον εφιαλτικό μονόδρομο «κοινωνικοποίησης» όσων δεν έχουν φωνή. Τώρα όλο και περισσότεροι αποκτούν φωνή, και τι φωνή ...
Το πρόγραμμα είναι δημόσιο και δωρεάν. Έχει στηθεί μέχρι και υποδομή παραγωγής των μουσικών οργάνων, που αποτελούν εθνική περιουσία, απαγορεύεται το εμπόριό τους κι ενοικιάζονται με συμβολικό αντίτιμο. Η εκπαίδευση  πρωτοπορεί, καθώς στα πρώτα βήματα, τα παιδιά, από πολύ μικρή ηλικία, μαθαίνουν απευθείας να παίζουν μαζί σε σύνολα!
Μετά τη σοκαριστική επιβολή του Μνημονίου, στο αλλόκοτο καλοκαίρι του 2010 μιας αμήχανης Αθήνας, ένας περίεργος ηλεκτρισμός γινόταν αισθητός στο Ηρώδειο, που φόρτιζαν με τη μουσική τους τα παιδιά της Βενεζουέλας. Τώρα τα μουσικά σχολεία κλείνουν, οι οροθετικές γυναίκες διασύρθηκαν κι εξευτελίστηκαν και… αθωώθηκαν, εκατοντάδες συμπολίτες μας ζητάνε από τους εισαγγελείς εκουσίως να εγκλειστούν οπουδήποτε για να επιβιώσουν. Είναι εδώ το Σύστημα, προφανώς. Αναζητήστε και δείτε οπωσδήποτε το ντοκιμαντέρ του Γ. Αυγερόπουλου Εξάντας: El sistema, σώζοντας ζωές.

Add a comment
Περισσότερα...
 


Σελίδα 1 από 18